آموختن تنهایی

از جنس تاریکی است وتاریکی بهترین همدم اوست،همیشه تنهاست

ظاهرش سیاهیست ولی باطنش روشنایی،چشمانش همیشه باز است زبانش همیشه بسته

گوشهایش به خوبی میشنود،آوازش خوشش بی صداىی است

حیاتش هدف است،مرگش ناامیدی _ خشم او از احساسات نیست

همیشه روشنفکر است به آینده می اندیشد و پیروزی و تا آخرین لحظه شکست ناپذیر است

میراث او استاد اوست میبند ولی دیده نمیشود از تمام دیدها پنهان است

هیچ وقت راحت نیست دشمنانش بیشمارند تحدید نمی کند عمل میکند

انتهای حرفش شمشیر برهنه است آینده را میبیند و گذشته را درک میکند

کمک میکند کمک نمیگیرد خسته میکند،خسته نمیشود

با باد و سایه هسفر

"او یکی بود یکی هست و یکی خواهد ماند"

او یک نینجاست...